Verandering van vertelperspectief: Hallucinatie.©️Kathleen Neel Maenhout
Nele staat recht van haar zitplaats in de wachtkamer, knikt in zijn richting en zij hoort haar lippen de woorden vormen “Dag dokterJezebel”, zo vriendelijk als ze kan, altijd vriendelijk blijven onder de mensen om consequent ààrdig gevonden te worden.
Voorgegaan door Jezebel merkt ze zijn nieuwe schoenen op –en ja, hij draagt nieuwe schoenen, met een heel dunne zool, dansbaar zo lijkt het, bleek, vooral buigzaam…is zo een gedachte die zij niet uitspreekt– blijft haar blik enkele tellen op een tekening rusten die is opgehangen tegen de muur.
Is de tekening gemaakt door jouw dochter? –is zo een vraag die zij niet zal stellen. En ze neemt plaats.
“Vertel eens”
Hij wuift met zijn handen, uitwaaierend en vraagt haar zachtjes uit over content e -mails die ze naar hem toegestuurd had terwijl hij iets intypt op de computer. In het openstaand dossier rangschikt hij data over haar gewicht, bloeddruk en harstslag in rust. Dat is wat ze doèn. Haar gewicht wegen op de medische personenweegschaal. Hij lijkt haar een inkijk in de curve te gunnen.
“Mijn informatie bevat geen hallucinaties”, legt ze uit aan dokter Jezebel en brengt op die wijze het woord ten berde. Door zijn mooie schoeisel is hij veranderd in een succesvol choreograaf. “Interacties worden er misschien dieper van, meer tweerichtingsverkeer. En zo oefenen we het aspect ‘luisteren naar elkaar’ gedurende een consult dokter–cliënte. “Soms dokterJezebel,en dat is nog zoiets, merk ik een tijger op waar ik ben, bedeesd richt ze zich tot hem en kijkt hem aan, men verhaalt dat je op diens staart moet trappen om hem aan te durven.”
“Mag het terug maandag om 10u zijn” stelt Jezebel haar voor terwijl hij de volgende afspraak invoert in het systeem. Je ontvangt eerst een bevestiging? “Ja.” “Of hoe regel je jouw agenda precies?”
“ Kort na mijn bezoek aan de praktijk ontvang ik een bevestigingsmail en enkele dagen voor de afspraak een herinneringsmail.
Wanneer er een weekend tussenzit zoals nu dan ontvang ik een herinneringsmail vlak voor het weekend.”
KATHLEEN NEEL MAENHOUT
Geen opmerkingen:
Een reactie posten