Relatie en hoe dit tot stand komt is een element bij het schrijven van een nieuw dialoog bedoeld als theater tekst.
Er valt wat te zeggen over psychologie in de verscheidene karakter schetsen.
Verzorgd taalgebruik is ook iets waar ik als auteur op let.
Focus gaat naar geluiden, toonhoogte, stemverbuiging, articulatie, wanneer de gesprekken versnellen, vertragen, de atmosfeer veranderd. De lift die naar beneden zoeft, de liftdeur die openzwaait en voetstappen die de hal binnenwandelen. Het specifiek geluid van een liftkoker die in beweging is gezet.
Focus op de verschillen in taalgebruik tussen de verscheidene personages.
Tenslotte is ook de taaldynamiek een element bij het crieëren van een dialoog.
Om een dialoog actiever te maken zet ik de tekst in de tegenwoordige tijd.
Je lijkt sprekend op iemand die me iets verschuldigd is.
°Creatie A van Barbara Erickx Cara B. Braiex is verdacht van het toe -eigenen van een boek dat aan haar boven gebuur toebehoord.
°Creatie B van Kaatje Van Doesburg Jade Broekstaeke suggereert dat en plaatst hiermee een verdachtmaking in haar dialoog met Cara.
Onderliggende emotie in stem van Jade is achterdocht–angst.
Rol van onzichtbare derde.
°op het moment dat het gesprek een indiscrete toon aanneemt veranderd ook de toon van de twee vrouwen. Er sluipt ineens een verdenking, een verdachtmaking in het gesprek, geuit door Cara B. Braiex over een verkeerd geleverd postpakket. Waar Jade mee in haar handen staat.
De onzichtbare derde is het beste door Cara gebruikt.
Jade neemt meer initiatief Cara verontschuldigd zich. Non apologetic is misschien een betere attitude omdat sorry zeggen in een tekst snel een dooddoener kan worden.
Door gebrek aan discretie werkte de onzichtbare derde efficiënt door in de dialoog.
Inzicht.
Dergelijke voorvallen komen opvallend vaak voor in Residentiële settings als deze. Er komen minstens 3 gestandariseerde zinnen voor in mijn tekst dat men courant inzet als spreektaal wanneer men een gesprek aangaat met buurman/ buurvrouw. Diepmenselijk en warm.
Geconcludeerd mag er dat cliché’s werken in een dialoog.
Observator let op wat er niet gezegd is maar wel gesuggereerd.
Het toe - eigenen van andermans spullen.
Gevallen van fraude in de regio bekend. Nieuwsgierigheid naar de onzichtbare derde en wie deze persoon is zorgt dat de spanningsbron efficiënt werkt. Doel van de dialoog is de lezer nieuwsgierig maken naar de rol van de onzichtbare derde. Wie is de mol?
“Hey, mijn naam is (stelt zichzelf voor) ik heb hier een postpakket in mijn handen wat verkeerd geleverd is aan mij.
Zou je de tijd willen nemen om naar beneden te komen met de lift ?” Jade: “ Ik kom er zo aan.”
30 seconden later—“Hallo, mijn boven gebuur is er nu niet en dit pakket is duidelijk aan hem geadresseerd en niet aan mij. Hoe lossen we dat op?” Jade: “ Het is alvast ongebruikelijk om het
postpakket zelf te houden.”
Cara: “ Dat ben ik van plan,ja. Om dan het pakket aan hem te geven.” Jade: “Wat is jouw relatie tot de boven gebuur ?”
Cara, volledig gealarmeerd slaat uit als gestoken door een wesp: “ Hoe bedoel je juist ?!
Gewoon. Ik hielp de man met zijn verhuizing een 6-tal maanden geleden vanop mijn terras ( “zie je dat terras daar? ““Ja”.) Met een verhuiswagen hebben ze zijn meubilair verhuisd. Waarom?”
Een stilte die net iets te lang duurt, getalm op de centrale hal. “Wat weet je veel over je buurman,” sist Jade met lage toon in het gezicht van Cara`.
Hoe zeg je wat ze zeggen?
Leestekens en andere werkwoorden activeren de lezer over te nemen hoe jij de dialogen vanbinnen hoort. Lezer vrijlaten. Context verduidelijken. Op welke manieren een zin gezegd wordt. “ Ik kom, “ zie hij lallend is meer geaccepteerd dan “ Ik kom” lalde hij. Literairder is om de context zo betekenisvol te maken dat iedereen die de zin leest, hem lallend in zijn hoofd hoort.
Enkele uren later wanneer de buurman thuiskomt belt deze aan bij Cara B.Braiex. “Hey”. “ Hallo”.
“ Ik geloof dat dit boek van mij is ? Ja, het ligt op jouw salontafel. ‘De wonderen’ van Jeroen Olyslaegers. Je hebt het al uit de verpakking gehaald ook, zie ik!”, stelt buurman vast.
Cara pakt het boek op van haar salontafel en streelt over de boekomslag met haar vingers. “ Weet je dat zeker?” “Hmm, ja en ik wil het graag hebben.”
Cara overhandigd ‘De wonderen’ aan haar buurman en wijst op het verpakkingsmateriaal waar het boek in heeft gezeten maar hij is de woonkamer al uitgebeend.
KNM
Geen opmerkingen:
Een reactie posten