Kat Lut Hel Noemen staat recht van haar zitplaats in de wachtkamer, knikt in zijn richting en zij hoort haar lippen de woorden vormen “Dag dokter Jezebel”, altijd vriendelijk blijven onder de mensen om consequent ààrdig gevonden te worden.
Voorgegaan door de dokter merkt ze zijn nieuwe schoenen op –en ja, hij draagt nieuwe schoenen, met een heel dunne zool, dansbaar zo lijkt het, bleek, vooral buigzaam…is zo een gedachte die zij niet uitspreekt– blijft haar blik enkele tellen op een tekening rusten die is opgehangen tegen de muur.
Is de tekening gemaakt door jouw dochter? –is zo een vraag die zij niet zal stellen. En ze neemt plaats.
Een bundel ochtendlicht door het dakraam boven zich leidt Kat af.
“Mag het terug maandag om 10u zijn” stelt Jezebel haar voor terwijl hij de volgende afspraak invoert in het systeem. Je ontvangt eerst een bevestiging? “Ja.” “Of hoe regel je jouw agenda precies?”
“Kort na mijn bezoek aan de praktijk ontvang ik een bevestigingsmail en enkele dagen voor de afspraak een herinneringsmail.
Wanneer er een weekend tussenzit zoals nu dan ontvang ik een herinneringsmail vlak voor het weekend.”
Spelen met kadrering, wat gebeurd er als je bepaalde elementen weglaat of juist toevoegt ?
Sowieso laat de auteur in dit tekstfragment een stuk content, dialoog
weg en hiermee een pak informatie.
De lezer moet het nu vooral van de context hebben die het hoofdpersonage KAT LUT HEL NOEMEN maakt. Het ochtendlicht dat niet te zien is omdat deze lichtbron, de zon, zich buiten bevindt in de open ruimtelijke ordening aan de straat waar de groepspraktijk gelegen is. De vraag “Mag het terug om 10u zijn?” impliceert dat de binnenvallende bundel licht door het dakraam om ochtendlicht gaat.
Het licht op het tekstfragment komt het verhaal binnen door de bespreking van een volgende consultatiemoment met haar arts. Hoe en wat worden geduid. Haar consultaties aan het adres van Jezebel hebben een regelmatig karakter. Het vertelperspectief verschuift enigszins van enkelvoudig personaal perspectief naar alwetende verteller.
Een bundel ochtendlicht door het dakraam boven zich leidt Kat af.
“Mag het terug maandag om 10u zijn” stelt Jezebel haar voor terwijl hij de volgende afspraak invoert in het systeem. Je ontvangt eerst een bevestiging? “Ja.” “Of hoe regel je jouw agenda precies?”
“Kort na mijn bezoek aan de praktijk ontvang ik een bevestigingsmail en enkele dagen voor de afspraak een herinneringsmail.
Wanneer er een weekend tussenzit zoals nu dan ontvang ik een herinneringsmail vlak voor het weekend.”
Voorgegaan door de dokter merkt ze zijn nieuwe schoenen op–en inderdaad, hij draagt nieuwe schoenen met een heel dunne buigzame zool, bleke kleur, dansbaar schoeisel…is zo een gedachte die zij niet uitspreekt–blijft haar blik enkele tellen op een tekening rusten die is opgehangen tegen de muur.
Is de tekening gemaakt door jouw dochter? –is zo een vraag die zij niet zal stellen.
Jezebel maakt een uitnodigend gebaar naar de ‘stoel ‘. Ze neemt hierin plaats.
Kat Lut Hel Noemen staat recht van haar zitplaats in de wachtkamer, laat haar autosleutels tussen de rits van haar clutch glijden, knikt in zijn richting, hoort haar lippen de woorden vormen “ Dag dokter Jezebel”, terwijl ze hem weer besluit te volgen naar zijn spreekkamer op de benedenverdieping.
Een bundel ochtendlicht door het dakraam boven zich leidt Kat af.
“Mag het terug maandag om 10u zijn” stelt Jezebel haar voor terwijl hij de volgende afspraak invoert in het systeem. Je ontvangt eerst een bevestiging? “Ja.” “Of hoe regel je jouw agenda precies?”
“Kort na mijn bezoek aan de praktijk ontvang ik een bevestigingsmail en enkele dagen voor de afspraak een herinneringsmail.
Wanneer er een weekend tussenzit zoals nu dan ontvang ik een herinneringsmail vlak voor het weekend.”
Voorgegaan door de dokter merkt ze zijn nieuwe schoenen op –inderdaad, hij draagt nieuwe schoenen met een heel dunne buigzame zool, in een bleke kleur…zou ze zijn vlinderdas ook kunnen knopen…is zo een gedachte die zij niet uitspreekt–blijft haar blik enkele tellen op een tekening rusten die is opgehangen tegen de muur.
Is de tekening gemaakt door jouw dochter?–is zo een vraag die zij niet zal stellen.
Jezebel maakt een uitnodigend gebaar naar de ‘stoel’. Ze neemt hierin plaats.
Kat Lut Hel Noemen staat recht van haar zitplaats in de wachtkamer, laat haar autosleutels tussen de rits van haar clutch glijden, knikt in zijn richting, hoort haar lippen de woorden vormen “ Dag dokter Jezebel”, terwijl ze het besluit neemt hem terug te volgen naar zijn spreekkamer op de benedenverdieping.
KNM.WO_31dec_2025
